حفاظ عرضی زیر شاسی جلو
Uniform provisions concerning the approval of: I. Front underrun protective devices (FUPDs) II. Vehicles with regard to the installation of an FUPD of an approved type III. Vehicles with regard to their front underrun protection (FUP)
UN R 93فیلتر
مشخصات استاندارد
دامنه و وضعیت
این مقرره برای خودروهای گروه N2,N3 می باشد و الزامات آن برای سایر خودروهای موتوری، خودروهای غیرجاده ای گروه‌های N2G و N3G و خودروهایی که استفاده از آنها با تمهیدات محافظ عرضی زیر شاسی سازگار نمی‌باشد، کاربرد ندارد.
خلاصه
هدف از تدوین این مقرره حفاظت موثر گروه خودروهای M1 و N1 در برابر زیر گرفته شدگی در برخورد از جلو، توسط خودروهای گروه N2 و N3 است.
شرح فنی
الزامات مقرره را می‌توان در محورهای اصلی زیر خلاصه کرد:
1. استحکام و عملکرد حفاظ
FUPD یا FUP باید در برابر نیروهایی که موازی با محور طولی خودرو به آن وارد می‌شوند، مقاومت کافی داشته باشد. عملکرد حفاظ از طریق آزمون‌های مشخص‌شده در مقرره ارزیابی می‌شود و میزان جابه‌جایی افقی و عمودی نقاط اعمال نیرو نیز در طول آزمون ثبت می‌شود.به این ترتیب، صرف داشتن یک عضو عرضی در قسمت جلوی خودرو کافی نیست؛ این عضو باید بتواند بارهای تعیین‌شده را تحمل کند و پس از اعمال نیرو، موقعیت و عملکرد حفاظ در محدوده‌های مشخص‌شده باقی بماند.
2. ابعاد و شکل حفاظ
مقرره برای FUPD حداقل ارتفاع مقطع تیر عرضی را تعیین می‌کند: این ارتفاع برای خودروهای N2 حداقل 100 میلی‌متر و برای خودروهای N3 حداقل 120 میلی‌متر است.همچنین انتهای جانبی تیر عرضی نباید دارای شکل رو به جلو یا لبه تیز خارجی باشد. در صورت گرد بودن انتهای تیر، شعاع انحنا باید حداقل 2.5 میلی‌متر باشد.سطوح خارجی حفاظ نیز باید عمدتاً صاف یا دارای موج‌های افقی باشند و برجستگی سر پیچ‌ها یا پرچ‌ها از سطح نباید بیش از 10 میلی‌متر باشد.
3. موقعیت حفاظ نسبت به جلوی خودرو
FUPD باید در قسمت جلوی خودرو به‌گونه‌ای نصب شود که در برابر نفوذ بیش از حد قسمت جلویی خودرو مقاومت کند. فاصله افقی بین جلویی‌ترین قسمت خودرو و جلوی FUPD، با در نظر گرفتن تغییر شکل ایجادشده در آزمون، نباید از 400 میلی‌متر بیشتر باشد.برای این اندازه‌گیری، قسمت‌هایی از خودرو که بیش از 2 متر از سطح زمین ارتفاع دارند، در نظر گرفته نمی‌شوند.در صورتی که موقعیت FUPD در جلوی خودرو قابل تغییر باشد، باید مکانیزم مطمئنی برای تثبیت آن در وضعیت کاری وجود داشته باشد تا از تغییر موقعیت ناخواسته جلوگیری شود. تغییر موقعیت نیز باید با نیرویی حداکثر 40 daN توسط اپراتور امکان‌پذیر باشد.
4. ارتفاع حفاظ از سطح زمین
موقعیت عمودی FUPD نسبت به سطح زمین یکی از الزامات اصلی مقرره است. ارتفاع سطح زیرین حفاظ بین نقاط مشخص‌شده P1 نباید در حالت نصب از 400 میلی‌متر بیشتر باشد.در خارج از محدوده نقاط P1، امکان افزایش ارتفاع وجود دارد، اما این افزایش باید با محدودیت هندسی تعیین‌شده توسط مقرره و صفحه‌ای با شیب 15 درجه نسبت به افق مطابقت داشته باشد.همچنین ارتفاع نقاط اعمال نیرو نسبت به زمین نباید از 445 میلی‌متر بیشتر باشد و در حین اعمال بار آزمون، حداکثر ارتفاع سطح زیرین FUPD بین نقاط P1 نباید از 450 میلی‌متر تجاوز کند.
5. عرض حفاظ
عرض FUPD نیز محدود شده است. حفاظ نباید در هیچ نقطه‌ای از عرض گلگیرهایی که چرخ‌های جلویی‌ترین محور را پوشش می‌دهند بیشتر باشد.از طرف دیگر، عرض حفاظ نباید نسبت به عرض جلویی‌ترین محور، که از بیرونی‌ترین نقاط لاستیک‌ها اندازه‌گیری می‌شود، در هر طرف بیش از 100 میلی‌متر کمتر باشد. در صورتی که مبنای اندازه‌گیری، بیرونی‌ترین نقاط پله‌های دسترسی به کابین راننده باشد، این مقدار حداکثر 200 میلی‌متر است.
6. آزمون و شرایط ارزیابی
آزمون‌ها باید در شرایط مشخصی انجام شوند. خودرو در حالت بدون بار، روی سطح تراز، صاف، صلب و هموار قرار می‌گیرد و چرخ‌های جلو باید در وضعیت مستقیم باشند. فشار باد لاستیک‌ها باید مطابق توصیه سازنده باشد و خودروهای دارای سیستم تعلیق یا تنظیم ارتفاع خودکار باید در وضعیت عادی رانندگی تعیین‌شده توسط سازنده قرار گیرند.
نیروهای آزمون در نقاط مشخص P1 و P2 اعمال می‌شوند. در حالت تقارن مناسب، آزمون در یک طرف می‌تواند کافی باشد. نیرو باید به‌صورت جداگانه در نقاط آزمون اعمال شده و حفاظ حداقل 0.2 ثانیه در برابر نیرو مقاومت کند.
به‌طور کلی:
در نقاط P1 نیرویی معادل 50 درصد حداکثر وزن خودرو، با سقف 80 kN اعمال می‌شود.
در نقاط P2 نیرویی معادل 100 درصد حداکثر وزن خودرو، با سقف 160 kN اعمال می‌شود.
در صورت وجود ناپیوستگی یا کاهش سطح مقطع بین نقاط P2، آزمون اضافی در نقطه P3 با نیرویی برابر P1 انجام می‌شود.